|
Waldorf-dúkkan
Áður en farið var að fjöldaframleiða leikföng í stórum stíl gerðu foreldrar gjarnan leikföng fyrir börnin sín. Handsaumaðar dúkkur voru búnar til og gripir smíðaðir. Þá áttu börn færri leikföng en nú og þurftu því að hafa meira fyrir því að skapa leikinn. Í dag eru flest öll leikföng framleidd úr plasti en í Waldorf-stefnunni er lögð mikil áhersla á að öll leikföng séu úr náttúrulegum efnum. Eitt leikfang sker sig frá öðrum leikföngum, þ.e dúkkan. Dúkkan hefur verið til í aldaraðir en elsta dúkkan sem vitað er um fannst í 4000 ára gamalli gröf í Egyptalandi.
Dúkkan hefur svolitla sérstöðu í leik barna þar sem hún er eftirmynd af manneskju. Barnið fær ákveðna ábyrgðartilfinningu gagnvart dúkkunni og stundum stendur dúkkan fyrir barnið sjálft. Samkvæmt Rudolf Steiner á barn að geta ímyndað sér hvaða svipbrigði sem er á dúkku sem ekki hefur nein svipbrigði. Þannig er dúkkan með punkta fyrir munn og augu en getur samt verið grátandi, brosandi og þar fram eftir götum. Ímyndunaraflið og sköpunargáfa blandast inn í leikinn hjá barninu og það skapar heiminn í kringum dúkkuna. Dúkkan er búin til úr bómullarefni og kembdri ull sem eru bæði náttúruleg efni.
Í verkefninu ákváðum við að sauma okkar eigin Waldorf-dúkku en ferlið í myndum og rituðu máli má finna á síðunni undir Waldorf-stefnan - dúkkan okkar. |
